اقامت گاه بوم گردی فرصتی مغتنم برای تعامل میهمان و میزبان

اقامت گاه بوم گردی فرصتی مغتنم برای تعامل میهمان و میزبان 

گرچه در حال حاضر نیز برای ایجاد اقامتگاه های بومگردی وام و تسهیلات مالی پرداخت می شود اما اعتبارات دراز مدت و نظارت بر حسن اجرای کار و اجرای آیین نامه های ساخت از جمله مقاوم سازی در برابر زلزله و .... شدیدا باید مورد تاکید قرار گیرد. متاسفانه اقامتگاه های بومگردی در قبال مخاطرات محیطی چنان که باید ایمن نستند. تغییر کاربری اماکنی نظیر : ارگ. کاروانسرا. خانه های تاریخی و تبدیل آن ها به اقامتگاه. مستلزم مقاوم سازی بنا و رعایت استانداردهای لازم است. رعایت موارد بهداشتی به ویژه در آشپزخانه. انبار غذا. وسایل خواب و استراحت. سرویس های بهداشتی. حمام و.... به کارگیری نیروهای سالم و آموزش دیده باید مورد توجه باشند. مادامی که اقامت گاه های بومگردی غذاهای محلی سرو می کنند و به وسیله جامعه محلی نیز اداره می شوند و بعضا تولیدات محلی و صنایع دستی را نیز عرضه می کنند به مفهوم آن است که بدون واسطه فرهنگ مخلی را در معرض دید گردشگر قرار میدهند. ازطرفی تجربه دیدار از آداب و رسوم و فرهنگ های بکر برای بخش قابل توجهی از سفر هی بومگردی بسیار جذاب است.  توجه داشته باشیم که همین بکر بودن و دست نخوردگی اغلب ناشی از عدم پذیرش طرح ها و ایده های بیرونی از طرف جامعه مذکور است. بنابراین در این اینجا کار برنامه ریزان مقاصد گردشگری و مجریان آن بسیار سخت و حساس است و بدیهی است که نحوه حضور در چنین مناطقی و میزان مشارکت جامعه و میزان تلاقی گروه میزبان و مهمان باید با شناخت کافی از ویژگی های فرهنگی - اجنمتعی منطقه و در حدود پذیرش آن منطقه صورت گیرد. لزوم ایجاد و حمایت از اقامتگاه های بومگردی روستایی در سال های اخیر و به دلیل افزایش حمعیت نواحی شهری ایران . کمبود امکانات موجود و همچنین آلودگی های شهری گرایش شدیدی به ایجاد خانه های دوم و ویلایی در حومه شهرها و نواحی روستایی به وجود امده است . گسترش ویلاسازی هم زمین های کشاورزی و هم منابع اب کشاورزی را مورد هجمه قرار داده است که خودم منجر به کاهش تولیدات کشاورزی در سطح ملی می گردد. بنابراین اگر در روستاهایی که زمینه مساعدی جهت تور های تفریحی و طبیعت گردی و... دارند اقامتگاه های روستایی ایجاد گردد و تسهیلات لازم در اختیار ان ها قرارگیرد این امر نقش زیادی در آزاد شدن منابع آب و خاک خواهد داشت.

اقامت گاه های بوم گردی خراسان رضوی 

اقامت گاه سبنی در روستای کبودان بردسکن. اقامت گاه ادیب در شهر گناباد. اقامت گاه میر احمد خوافی در شهر خواف. اقامت گاه ارگ رادکان. اقامت گاه کهندژ رادکان. اقامت گاه رضا کاظمیان در روستای رادکان چناران. اقامت گاه کنگ کهن در روستای کنگ. اقامت گاه پور یعغوب در روستای نشتیفان خواف. اقامت گاه روستای محمد تقیبیگ درگز. اقامت گاه مدرسه غیا ثیه خواف. اقامت گاه قوامیه در روستای ریاب گناباد. اقامت گاه جاده ابریشم در بینالود. اقامت گاه ماژان در روستای حصار سرخ شاندیز. اقامت گاه غور در روستای قوژد گناباد. اقامت گاه باغدشت در ریوش کاشمر. اقامت گاه زعفرانیه در سبزوار. اقامت گاه روستای سنو در گناباد و روستای پشته در تایباد. اقامت گاه شاه غلام در روستای فیلخانه نیشابور. اقامت گاه قدیم ندیما در روستای محمود آباد نیشابور و اقامت گاه تهمینه در تربت حیدریه که به عنوان اقامت گاه برتر در خراسان رضوی نیز مطرح شده است. این اقامت گاه از تغییر کاربری رباط علیاایجاد گردیده است و این موارد از مهمترین مراکز اقامتی با عنوان اقامت گاه بوم گردی در استان می باشند. تا پیان سال 1399 حدود 110 اقامت گاه بوم گردی در خراسان رضوی تاسیس شده است و امید می رود که در دوران پساکرونا فعالیت های بومگردی در استان رونق فراوانی داشته باشد.

 

نویسنده:یوسف مهدیان

رمز عبورتان را فراموش کرده‌اید؟

ثبت کلمه عبور خود را فراموش کرده‌اید؟ لطفا شماره همراه یا آدرس ایمیل خودتان را وارد کنید. شما به زودی یک ایمیل یا اس ام اس برای ایجاد کلمه عبور جدید، دریافت خواهید کرد.

بازگشت به بخش ورود

کد دریافتی را وارد نمایید.

بازگشت به بخش ورود

تغییر کلمه عبور

تغییر کلمه عبور

حساب کاربری من

سفارشات

مشاهده سفارش